کاش همه امتحانات  با توفیق همراه باشند

یا علی !

به نام حضرت حق

متاسفانه خیلی از ما " صداوسیمایی " ها ، نسبت خود را با تعهدات ، اخلاق ، ارزش ها و مسئولیت هایمان در رسانه و در دانشکده ای که منتج به حضور در رسانه است ، روشن نکرده ایم . این است که حاضر می شویم از سنگرهای ارزش ها ، یکی یکی عقب نشینی کنیم . معمولا این عقب نشینی ، یکباره نیست و آرام آرام هم صورت می گیرد . تا چشم باز می کنیم می بینیم به اندرون دل ، خانه و سازمان هم راه یافته است . از همین روست که اتفاقا نسبت به این تغییرات نامحسوس ، باید حساسیت بیشتری داشته باشیم . بدبختانه این نوع تغییرات ، معمولا زیر اسامی خوبی هم پنهان می شوند ؛ مثل تساهل ، مدارا ، تکثر آرا و عقاید ، جلوگیری از حرکات افراطی و طالبانی ، جلوگیری از توهین به شعور دانشجویان و امثالهم  ؛ چنانکه شده است .

در پاسخ به سوال معقول تعدادی از دوستان و حتی آن طور که نقل شده ، مسئول محترم فرهنگی دانشکده مبنی بر تفکیک جنسیتی اردوی زیباکنار ( دو سفر جداگانه خواهران و برادران) پاسخ هایی غیرمعقول ، بر نسقی که ذکر شد دریافت شده است که ظاهرا برای راضی نگه داشتن عموم  دانشجویان بوده است ( حتی اگر رضایت خدا و بنده های دلسوز و هشدار دهنده اش در چیز دیگر بود ) : گفته اند با این درخواست ، به شعور دانشجویان توهین می شود یا اسلام طالبانی را باب می کنید  !

پاسخ آن است که اگر به شعور دانشجویان توهین می شود یا به مذاق عده ای از آنها خوش نمی آید که نشد دلیل . ممکن است  خیلی چیزهای دیگر هم  پسند ایشان نیاید . با این توجیه که نمی شود حکم خدا و دستور عقل سلیم را در باب تقوا تعطیل کرد . می توان این توجیه را هم افزود که آقا  زمانه فرق کرده .و خلاصه عصر ارتباطات و و روابط اجتماعی و ... هست و می طلبد که این گونه شویم . بله ، ما هم منکر روابط معقول اجتماعی و اسلامی آن نیستیم اما دستاویز قرار دادن " رضایت جمعی " برای آنچه شایسته نیست و زمینه مفسده را هم فراهم می کند  ، به اعتقاد بنده ،  کار صحیحی نیست . ما به عنوان دانشجویان ارزشی نگر دانشکده ، نمی توانیم چیزهایی را که  تناقض آشکار با سیره معصومین (ع) دارد بپذیریم .

یکی دیگر از نقدهای ما به این اردو ، سوای اساس مختلط یک اردوی " تفریحی " ، مربوط به موسیقی های اجرا شده در اردوست که در این مورد فکر می کنم باید چند چیز را هم  روشن کنم :

  اولا طبق مضمون فرمایش رهبر معظم انقلاب اسلامی ،   بنا نیست موسیقی را ترویج کنیم ؛ که اجرای سه بار موسیقی در سه شب اقامت در زیباکنار ، بیانگر توجه ویژه مسئولان اردو به موسیقی است . تناقض این عمل با آن فرمایش  - که سیاست سازمان را تبیین می کند و همواره راه نماست – جای تامل و سوال است . به نظر می رسد در این دانشکده ،  گاهی علایق و اختیارات شخصی ، سیاست ها را مشخص می کند نه سیاست گذاری ها ، رهنمودها و  نیز آرمان های یک ملت مکتبی .

ثانیا اغلب بچه های ارزشی نگر و متعهد ما ( یا هر اسم دیگری که برایمان می گذارید ) مشکلی با موسیقی تعالی بخش ، معنوی و عمیق مشکلی نداشتیم و نداریم ؛ کمااینکه اعتراضی به مثلا اجرای موسیقی آقای مختاباد نداشتیم ( حتما رهبر فرهیخته و هنرمندمان هم به این نوع از موسیقی ، نگاه دیگری دارند ) .

ثالثا ما با ترویج آن مشکل داریم ؛ یعنی همان چیزی که ما معتقدیم در اردو صورت گرفته بود . دیگرشاهد مدعای ما آن است که سال گذشته هم ، حتی پس از صحبت های روحانی گرامی  ، حاج آقای نقویان ( که باید شان ایشان و مجلس جدی ایشان با دانشجویان ، پاس داشته می شد ) گروه موسیقی " رستاک " ، اجرای موسیقی داشتند که به اعتقاد بنده و دوستان ، هیچ نسبتی با صحبت های حاج آقای نقویان نداشت ؛ آن هم صحبت هایی که فقط چند دقیقه پیش تر خاتمه یافته بود و فکر می کنم کمترین توقعمان این بود که لحظاتی مجال اندیشه به ما بدهند ، نه اینکه اسباب طرب  آغازند . حتی خاطرم هست که ایشان پیش از آغاز برنامه موسیقی " رستاک " ، جلسه را ترک گفتند . بگذریم  از ریخت و لباس و نحوه اجرای آنها ، که اسباب انتقاد و گوشزد بچه ها شده بود .بنابراین به اعتقاد ما ، این ها ، نشانه های ترویج موسیقی در دانشکده ای است که چیزهای بسیار مهم تری دارد که باید به آنها عنایت ویژه ای شود ؛ مثلا حمایت از پایان نامه های دانشجویی ، روشن کردن تکلیف دانشجویان بلاتکلیف تبلیغات و ژورنالیسم ،  حل مشکلات دانشکده فعلی و نه تاسیس دانشکده ای جدید در " دبی " که هنوز فلسفه عقلی تاسیس آن برای خیلی از ما دانشجویان روشن نیست و فکر می کنم دانستن ، حق ماست و ...

 خلاصه با توجه ویژه هیئت رئیسه دانشکده به موسیقی است که مکی بینیم از 10-11 شب تا 2-5/1 صبح ، می زنند و می کوبند . تبلیغ آقای " درویش " می کنند و حرمتا شب مقدس " جمعه " را نگاه نمی دارند . جالب تر آنکه در پاسخ دوستان می گویند که اگر فکر می کردید این موسیقی برایتان مشکل دارد ، می توانستید شرکت نکنید (  یا بیرون بروید ) . گمان نمی کنم این استدلال درستی باشد ؛ آن هم پس از پذیرش مشکل داشتن یکی دو مورد از موسیقی های اجرا شده ( که ما معتقدیم اغلب تک نوازی ها ، طربناک ، تند و مناسب مجالس لهو و لعب یا مجالس " به سیم آخر زدن " بوده است ) .

رابعا  لازم می دانم اعلام کنم که  معترضین و منتقدین این جریان موسیقی ، فقط آن دو عزیزی نبودند که اعتراض خود را اعلام داشتند . بسیاری از دوستان ، بر این باور هستند و به دلایلی مخالفت خود را در آنجا اعلام نکردند .

در پایان هم عرض می کنیم که ظاهرا مسئولین دانشکده به اشتباه  تصور کرده اند  مسئولیت بسیج یا دانشجویان مذهبی و یا بسیجی دانشکده ، حمایت از وضع موجود یا دفاع از افرادی است که در فضایی سالم ، مورد نقد و پرسش قرار می گیرند . باید عرض کنیم که ما مطابق با منویات راهگشای رهبر معظم انقلاب اسلامی ، برعکس انچه تصور می شود  وظیفه و رسالت خود  را مطالباتی برخاسته از روحیات آرمان خواه می بینیم ؛ آن هم در جهت تحقق وضع مطلوب نه حفظ وضع موجود . ضمن آنکه ، آنهایی که درست و مطابق با برنامه و وظیفه عمل می کنند ، نیازی به حمایت دیگران ندارند ؛ که کردار آنها ، مدافع و حامی آنهاست .

ضمن ادای احترام به تمامی آنهایی که درنهاد حساس  " صداوسیما " وظایف خود را درست و مطابق با قانون و ارزش های ملی و اسلامی انجام می دهند و آرزوی توفیق برای آنها ، به نوبه خود اعلام می کنم که ما هم به عنوان دانشجویان مسئول و هشیار دانشکده ، رسالت خود را در پرسش و انتقاد از کوتاهی ها و خدای ناکرده تخطی ها و تجلیل از عملکردهای مثبت مسئولان دانشکده و سازمان می بینیم .

ع . ب . ا .س

یا حق