یکشنبه سی ام دی 1386
از برادر عزیزم ابراهیم - که هم نام خلیل الله است - ...
عطش گفت بمان
گفت عطشناك وصالم
اشك گفت بس است گفت نهايت نمي دانم
خار گفت كودكانت گفت ببين چه گلستاني است
ني گفت شرمنده ام گفت نباش كه تو هم ناله ي مني
یکشنبه سی ام دی 1386
همراه با کاروان عشق با روایت « شهید آوینی » از « فتح خون »
... و تو ای آن که در سال شصت و یکم هجری هنوز در ذخایر تقدیر نهفته بوده ای و اکنون در این دوران جاهلیت ثانی و عصر توبه بشریت ، پای به سیاره زمین نهاده ای ، نومید مشو ؛ که تو را نیز عاشورایی است و کربلایی که تشنه خون توست و انتظار می کشد تا تو زنجیر خاک از پای اراده ات بگشایی و از خود و دلبستگی هایش هجرت کنی و به کهف حصین لازمان و لامکان ولایت ملحق شوی و فراتر از زمان و مکان ، خود را به قافله سال شصت و یکم هجری برسانی و در رکاب امام عشق ، به شهادت رسی ...
دوشنبه بیست و چهارم دی 1386
واقعه كربلا ؛ دستمايهاي غني براي هنر و ادبيات شيعي ( از آرشیو شخصی )
محمدرضا سرشار
حماسه معمولاً از واقعيتهاي بزرگ تاريخي سرچشمه ميگيرند. دستهاي قابل توجه از اين واقعيتها، مربوط به دوران پيش از تاريخ، يعني زمانهايي است كه هنوز خط و نوشتن فراگير نبوده، و حوادث تاريخي، به صورت نقل شفاهي و سينه به سينه از نسلي به نسل بعد منتقل ميشده است. اما حماسه، ميتواند به حوادث ثبت شده در دورانهاي تاريخي نيز مربوط باشد.
اين حوادث، شامل جنگها، پهلوانيها و افتخارهاي مذهبي، قومي و ملي است. آن بخش از اين حوادث كه به پيش از تاريخ اختصاص دارد، طي دورانهاي مختلف و در نقل سينه به سينه و شفاهي خود، با عواطف و احساسات و تخيل بازگوكنندگان درآميخته، و شاخ و برگها بر آنها افزوده شده است. به همين سبب، غالباً صورتي افسانهاي و غيرطبيعي دارد.
به عبارت ديگر، هر ملت، قوم يا نژادي، با نسبت دادن و افزودن آرزوها و آمال خود به قهرمان حماسي محبوبش، او را عظيمتر، با شكوهتر، زيباتر، قويتر، داناتر، خردمند، شجاعتر، و فداكارتر از آنچه كه واقعاً بوده است جلوه داده، و به انسان آرماني مورد نظر خويش، نزديك كرده است.
در حماسه، كارهاي شگفت و فوق معمولي، توسط ابرانسانهايي نزديك به مراحل كمال صورت ميگيرد. در آن، ارزشهاي انساني و اخلاقي و معنوي تقديس {ميشود} ، و ضعفها و حقارتها و زشتيهاي اخلاقي تقبيح ميشود. غرابت فضا و محيط و بعد زمان وقوع نيز، از ديگر خصايص حماسهاند.
مجموعه اين عوامل، اين «نوع» ادبي باستاني را به قالبي دلنشين و جذاب و موثر براي مردمان همه زمانها تبديل كرده است. اما براي مردم قرن ما، كه مسائل حقير و پيشپا افتاده اما فرساينده، زندگي آنها را احاطه كرده، و به تعبيري زندگي فردي آنان، خالي از كارهاي بزرگ و قهرماني (حماسه) شده است، اين جذابيت، شايد بتوان گفت مضاعف است.
در واقع، نياز انسان به حماسه، هميشگي است، زيرا او، موجودي كمال جو و بلندپرواز است. اين نياز، زماني كه زندگي خود وي خالي از حماسه ميشود، به مراتب تشديد ميگردد.
باور به واقعي بودن و دورماندن از دستاندازي و تحريف حماسههاي مذهبي، خود، موجد يقين و اعتقادي راسخ به آنها در مخاطب ميشود؛ كه ميتواند درجه تأثير، و الهام و الگوگيري از آنها و قهرمانانشان را بسيار بالا ببرد . با اين باور است كه واقعه عظيم عاشورا، اين گونه در طول قرون و اعصار دوام آورده، حفظ شده و با مرور زمان نيز، بر رونق و رواج آن در ميان مردم افزوده شده است.
منبع : سايت لوح ( louh . com )
ادامه مطلب
یکشنبه بیست و سوم دی 1386
به نقل از خبرگزاري فارس
| |||
|
به گزارش خبرگزاري فارس، سيدجعفر شهيدي فرزند سيدمحمد سجادي كه از دانشمندان و مفاخر بزرگ ادبي ايران بهشمار ميرفت، در سال 1306 هجري شمسي در شهر بروجرد به دنيا آمد. | |||
یکشنبه بیست و سوم دی 1386
از دوستی عزیز
به لطمه های ملائك به ماتم گل زهرا
سلام من به محرم به تشنگی عجيبش
به بوی سيب زمين و غم حسين غريبش
سلام من به محرم به غصه و غم مهدی
به چشم كاسه خون و به شال ماتم مهدی
سلام من به محرم به كربلا و جلالش
به لحظه های پر از حزن و غرق درد و ملالش
سلام من به محرم به حال خسته زينب
به بينهايت داغ دل شكسته زينب
سلام من به محرم به دست و مشك ابوالفضل
به نااميدی سقا به سوز و اشك ابوالفضل
سلام من به محرم به قد و قامت اكبر
به خشك اذان گوی زير نيزه و خنجر
سلام من به محرم به دست و بازوی قاسم
به شوق شهد شهادت حنای گيسوی قاسم
سلام من به محرم به گهواره اصغر
به اشك خجلت شاه و گلوی پاره اصغر
سلام من به محرم به احترام سكينه
به آن مليكه كه رويش نديده چشم مدينه
سلام من به محرم به عاشقی زهيرش
به بازگشتن حر خروج ختم به خيرش
سلام من به محرم به مسلم و به حبيبش
به رو سپيدی عون و بوی عطر عجيبش
سلام من به محرم به زنگ محمل زينب
به پاره پاره تن بی سر مقابل زینب
سلام من به محرم به انتظار رقيه
به پای آبله بسته به چشم تار رقيه
سلام من به محرم به شور و حال عيانش
سلام من به حسين و به اشك سينه زنانش
سلام من به محرم به حزن نغمه هايش
به پرچم و به سياهی به خيمه های عزايش
شنبه بیست و دوم دی 1386
باز هم فصل تجدید عهد با امام آزادگی رسید
یکشنبه دوم دی 1386
مطلبی از دوستی عزیز
آسمان شب زيباست و ستاره ها زيبايي اش را دو چندان مي کنند.
وقتي به تاريکي نگاه مي کنم به بزرگي آن پي مي برم.
وقتي به آن نگاه مي کنم در سياهي اش که زلال زلال است گم مي شوم.
اگر مي خواهي به خدا نزديک شوي به آسمان شب نگاه کن!
وقتي دلتنگي باز به آسمان نگاه کن!
کسي از آن بالا تو را مي نگرد کسي که تو را بيشتر از همه دوست دارد .
وقتي به آسمان نگاه مي کني زمين برايت کوچک و بي معناست .
حس مي کنی آن قدر بزرگ شده اي که مي تواني ستاره ها را بچيني.
آسمان شب پاک است و غرق شدن در آن تو را هم به پاکي مي رساند.
وقتي نگاهش مي کني به تو لبخند مي زند .
آسمان راز دار خوبي است براي آنان که دوستش دارند و حسش مي کنند .
شما را و خود را به خدا می سپارم و تو خوب می دانی که او مهربان ترین است و از همه کسانی که به دروغ ادعای دوستی و دلتنگی می کنند به تو نزدیک تر و صادق تر و برای دیدن تو دلتنگ تر است .
