تبليغاتX
مسافر

چهارشنبه بیست و نهم فروردین 1386

مروری بر اشعار (2)

در حسرت  ازعصیان ها

   

چه سخت است مردن در آن حال که            بود خرقه ای از  گنه در برم

 همین طور باری ز عصیان  به دوش             و ریزد معاصی  ز پا تا سرم

 چگونه شوم رو به رو با نبی (ص)                مگر نیست او سید و سرورم 

 هنوزم در آن حسرتی  سوخته                   که نگذشت حرفش ز گوش کرم 

 

                                                             آشنای سبزواری ـخرداد ماه ۱۳۸۴  

نوشته شده توسط علی بلاش آبادی در 9:26 |  لینک ثابت   • 

یکشنبه بیست و ششم فروردین 1386

مروری بر اشعار (1)

آفتاب و سایه ها

ببین !

طراوت سپیده های صبح می رسد

ببین صداقت نسیم را

صفای آب

شکوه کوه

التهاب پاره های آفتاب را

قشنگ تر نگاه کن !

حیای آفتاب را ببین !

به دختران سایه هیچ گاه

رو نمی کند

نگاه کن !

           اردیبهشت ۱۳۸۵ ـ آشنای سبزواری

نوشته شده توسط علی بلاش آبادی در 15:9 |  لینک ثابت   • 

شنبه بیست و پنجم فروردین 1386

تقدیم به رسول گرامی اسلام ( ص )

پیش از رسول چشم تو نیز

                        پیغمبران همه تکذیب می شدند .

معجزه نام دیگر چشمهای توست .

      تو آنچنان به سحر و شعبده نزدیکی

           که هنوز ننشسته

               نگران برخاستنت می شوم

و هنوز نیامده

              نگران رفتنت .

چشمت اگر نه آب حیات است 

                            پس چرا

با بستن دریچه دیدارت

         انگیزه حیات به اتمام می رسد

این خیرگی که در آئینه مانده است

انکار نیست

   بهت و حیرت است .

من با تمام وجودم

مهبوت این کرامت معبودم ؛

            پرسیده ام هزار قرن

                            و هر قرن

                                  یکصد و بیست و چهار بار :

چرا، چگونه خدایت .

 در سرزمین مردمک چشمهای من

 و روستای کوچک قلبم

                    پیغمبری بدان عظمت

                                  مبعوث کرده است ؟ ...

اما به جز کرشمه و افسون

پاسخ ندیده ایم .

                   شاید

جای سوال نیست

       وقتی که چشم تو

             روشن ترین جواب هرچه معماست

محفوظ باد

چشم تو از چشم زخم خلق

و هرگز مباد

که انکار آشکار خلایق

قلب نگاه تابناک تو را

محزون کند .

آری

پیش از رسول چشم تو نیز

          پیغمبران همه تکذیب می شدند

معبود را

به آیه های نگاهت

سوگند می دهم

      که درس نامکرر چشمت

و مشق عشق مرا

        جاودانه کند

حقیقت

    تنها معلمی است

          که با درس خود یکی است

                                                   ای حضرت نگاه !

                                                         طلوعت هماره باد .

 

 

سید مهدی شجاعی - منبع : سایت لوح

 

نوشته شده توسط علی بلاش آبادی در 12:22 |  لینک ثابت   •